Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΑΡΜΠΑΛΙΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΑΡΜΠΑΛΙΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 22 Ιουνίου 2011

ΚΑΛΟ ΤΟ ΓΕΛΙΟ, ΑΡΚΕΙ ΜΗΝ ΦΤΑΣΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΝΟΙΑ…

Ψέματα δεν θα σου πω, για ακόμη μία φορά οι λέξεις για αυτό το κείμενο μου βγαίνουν με το ζόρι και όσο και αν προσπάθησα να πάρω ένα ευδιάθετο στυλ δεν τα κατάφερα. Αν και στη ζωή μου πάντα άφηνα την σοβαρή μου πλευρά και προσπαθούσα να τα παίρνω όλα στον χαβαλέ γιατί άλλωστε κάπως έτσι έχουν τα πράματα, αυτή τη φορά νιώθω πως πρέπει να πράξω το αντίστροφο. Μην ανησυχείς, δεν θα πάρω το ύφος καθηγητή και ούτε θα προσπαθήσω να σου ρίξω την ψυχολογία! Είναι γνωστό σε όλους μας ο τρόπος αντιμετώπισης της φάρα μας στα όποια προβλήματα κληθεί να αντιμετωπίσει. Το χιούμορ. Έτσι απλά! Όσο δυνατά και αν υψώσουμε την φωνή μας, όσο και αν νευριάσουμε, όσο και αν χάσουμε τα λογικά μας από την κυκλοφορία του αίματος εις την κεφαλήν, πάντα θα πεταχτεί ο κατάλληλος μ@λ@κας (με την καλή έννοια!) να ρίξει την θανατηφόρα ατάκα και να διπλώσουμε όλοι στα δύο από τα γέλια! Δεν είναι τυχαίο που οι σατυρικές εκπομπές δίνουν και παίρνουν καθηλώνοντας τον κόσμο σαν μόνη του παρηγοριά. Κάπως έτσι νιώθεις ένα χέρι συμπόνιας στον ώμο σου γιατί αν δεν γελάσουμε και λίγο…εάν πάρουμε τα πράματα στα σοβαρά…ε; Αυτά δεν έχεις στον νου σου; Αν πάρουμε τα πράματα στα σοβαρά δεν θα βγει και τίποτα καλό. Θα πράξουμε ως πράξουμε αλλά τι τα θες, αφού στο τέλος θα γίνει το δικό τους. Τουλάχιστον ας διασκεδάσουμε και ας ελπίσουμε ότι θα μας λυπηθεί η μοίρα μας και θα βρεθεί κάτι και για μας. Να λέμε και ευχαριστώ όσοι έχουμε και μια δουλειά γιατί είναι οι καιροί δύσκολοι. Ε; Μήπως όμως έχεις παραδοθεί πριν ακόμα παλέψεις για σένα και τους ανθρώπους που αγαπάς; Ναι, χρειάζεται το χιούμορ και σου δίνει κουράγιο να σηκωθείς από το κρεβάτι το επόμενο πρωί. Σου δίνει την δύναμη να κοιτάξεις τους ανθρώπους σου στα μάτια και να τους δώσεις ενέργεια σαν να τους λες πως όλα θα πάνε καλά. Αλλά θαρρώ πως πρέπει να κουνήσεις και λίγο τον κ*λο σου γιατί αν συνεχίσεις έτσι θα σου μείνει μόνο το χαμόγελο! Παρότι δεν δόθηκε ιδιαίτερη βαρύτητα, ποτέ μην βγάλεις από το μυαλό σου πως οι άνθρωποι στην Κερατέα δώσανε έναν αγώνα και τον κερδίσανε. Μην ξεχνάς πως το κίνημα “Δεν Πληρώνω”, επέφερε μειώσεις στα κόμιστρα των διοδίων. Ναι, είμαστε στο 2011 και όχι στο 1821, ούτε στο έπος του ΄40 και ούτε θα κάτσω να σου συγκρίνω καταστάσεις, αλλά θα σου ΦΩΝΑΞΩ πως υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που παλεύουν για τα δικαιώματα τους. Και ότι πλύση εγκεφάλου και αν έχεις δεχτεί από Μ.Μ.Ε. και καταστροφολόγους, εάν υπάρχει ακόμα ελπίδα οφείλεται στις πράξεις αυτών που δεν δέχονται την απραξία να δυναμώνει το λάθος. Γι’ αυτό σου λέω πως καλό το χιούμορ αλλά το όριο που καλείσαι να μην ξεπεράσεις είναι να αντιμετωπίζεις τα πάντα με το γέλιο λες και αυτό θα επιφέρει την λύση. Είναι το όριο της λογικής και της παράνοιας! Και μέσα σε όλη αυτή τη κατάσταση θα σου ζητήσω και κάτι ακόμα. Να παραμείνεις ανθρώπινος. Εάν χάσεις την ανθρωπιά σου νομίζω πως έχεις χάσει και το παιχνίδι! Κινητήρια δύναμη η οργή, αλλά εύκολα σε οδηγεί στο λάθος. Στο αναφέρω γιατί με ανησυχούν ιδιαίτερα τα γεγονότα της πρωτεύουσας, όμως περισσότερο με προβληματίζει το πόσο εύκολα αλλάζει η ψυχοσύνθεση ενός ανθρώπου ώστε να φτάσει στη βία. Οι πιέσεις είναι πάρα πολλές, πια ακούς και γύρω σου πως όλους λίγο πολύ μας έχει πάρει από κάτω. Αναστεναγμοί σε δρόμους λεωφορεία και πάρκα! Αλλά τίποτα δεν έχει χαθεί, αρκεί να το πάρεις απόφαση! Όμως μην επαναπαύεσαι, κουνήσου και λίγοοοοο!!!


Κείμενο: ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΑΡΜΠΑΛΙΟΣ

Παρασκευή 15 Απριλίου 2011

ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΚΑΤΙ – ΑΡΧΙΖΕΙ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ

Ε μα ναι για! Αυτή είναι χρονιά! Τόσα χρόνια ζούσαμε σημαντικότατες εξελίξεις, αλλά όπως πάντα μας έσκαγαν το πυροτέχνημα μέσα στη μάπα, τυφλωνόμασταν και όλα τα σημαντικά περνούσαν από την πίσω πόρτα (μη πάει ο νους σου στο πονηρό…καλά, ας πάει!) Αλλά τώρα ; Τώρα τα νιώθουμε όλα στο πετσί μας! Ή μήπως ακολουθούν την ίδια τακτική…;

Ο αριθμός των γεγονότων και πληροφοριών που δεχτήκαμε από την αρχή του έτους, μας καθιστά ανίκανους να φιλτράρουμε το παραμικρό ως δεδομένο. Αρχίσαμε με τον Γκλέτσο και τα διόδια, περάσαμε στις αυξήσεις των εισιτηρίων και τα προβλήματα στην καθαριότητα ˙ από παρουσιάσεις αγαλμάτων εν καιρώ κρίσης, στις προκλητικότατες δηλώσεις από διάφορα στελέχη της κυβέρνησης και μη ˙ τις Νατοϊκές ασκήσεις στο Κιλκίς για καταστολή εξεγέρσεων, σε απεργίες γιατρών και φαρμακοποιών ˙ από τις παραγραφές των υποθέσεων Βατοπεδίου – Siemens, σε μίζες μέσω στρατιωτικών εξοπλισμών ˙ από το φράγμα στα σύνορα (όντως το θυμηθήκαμε τώρα μετά από τόσα χρόνια – ή είναι υπαγόρευση της Ε.Ε. επειδή πολλοί μετανάστες περνάνε από εμάς για να πάνε σε αυτούς ;), σε προβολή προσώπων και στοιχείων (στο κοινό) ανθρώπων που έχουν συλληφθεί ως ύποπτοι τρομοκρατικών οργανώσεων χωρίς να έχουν δικασθεί ακόμη , την ίδια ώρα που κρύβουν με “συννεφάκι” το πρόσωπο προέδρου γνωστής ασφαλιστικής εταιρίας που κατηγορείται για υπεξαίρεση μεγάλου χρηματικού ποσού από τα ταμία των ασφαλισμένων ˙ από τον χαμό των ανδρών της ομάδας Δίας, στην μαφία της νύχτας με τα ξεκαθαρίσματά της. Είναι ήδη πολλά αυτά τα γεγονότα για τους τέσσερις πρώτους μήνες του έτους ; Όοοοοχι! Έτσι περνάμε στην τεράστια καταστροφή της Ιαπωνίας που δεν της έφτανε ένας σεισμός (με τους αμέτρητους μετασεισμούς) και ένα τσουνάμι, έπρεπε να έχει και μια πυρηνική καταστροφή για να δέσει το κακό… Η Αφρικανική ήπειρος έχει βυθιστεί σε εξεγέρσεις με ανατροπές σε πολιτικά καθεστώτα μέσω εμφυλίων πολέμων και μη. Ας μην ξεχνάμε πως η αφετηρία του ντόμινο ήταν η Τυνησία και πως έχουμε φτάσει σήμερα να συμμετέχουμε ως κράτος σε μία επιχείρηση στην Λιβύη. Εξεγέρσεις υπήρξαν και στην γείτονα Αλβανία, καθώς είχαμε διαδηλώσεις σε Αγγλία αλλά και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Μέσα σε όλα αυτά, το mega channel αποφασίζει να προβεί σε μήνυση εναντίον “ιντερνετικού” blog ζητώντας το ποσό των 4 εκατομμυρίων ευρώ (!) ως αποζημίωση για συκοφαντική δυσφήμιση, επειδή στο blog σχολιάστηκαν οι παρουσιαστές του κεντρικού δελτίου ως φερέφωνα της κυβέρνησης. Φτάνουμε στον πόλεμο της Κερατέας (“μη το γελάς μωρό μου” λόγια γνωστού τροβαδούρου) όπου κάτοικοι και ματ πλακώνονται εδώ και κάτι μήνες χωρίς να υπάρχει κάποιος να τους “χωρίσει” με την πολιτεία απλά να πιέζει την κατάσταση όλο και πιο πολύ. Για να περάσει και η ώρα, άντρες της αστυνομίας επισκέφτηκαν ένα από τα φυλάκια που έχουν στήσει οι πολίτες, όπου μπαίνανε δύο-δύο μέσα ρίχνανε τα κλωτσομπούνια τους και στο τέλος αν δεν κάνω λάθος μπήκε και φωτιά στο “μαγαζάκι” (μάλλον ήταν της πολεοδομίας η κίνηση-όχι άλλα αυθαίρετα!). Θα σταματήσω στις εισβολές των οπαδών στους αγωνιστικούς χώρους και τις κασέτες τους με τα στημένα παιχνίδια και θα σου πω

“ Ώ τι κόσμος μπαμπά ” !

Έτσι, μέσα από ένα περιβάλλον γεμάτο συμφέροντα όπου μας εκπαιδεύσανε να θεωρούμε την διαφθορά ως δεδομένη, κάθομαι και ονειροπολώ το τέλος μιας ανύπαρκτης προεδρευόμενης κοινοβουλευτικής δημοκρατίας με κορώνα το καπιταλιστικό σύστημα του δυτικού κόσμου και ίσως την γέννηση μιας προεδρευόμενης δημοκρατίας. Θα έρθει η ώρα και η στιγμή όπου οι άνθρωποι που αγαπούν την πατρίδα τους και οι άνθρωποι που απλά θέλουν ένα καλύτερο κόσμο για όλους μας, θα σταματήσουνε να ανέχονται με τις μέχρι τώρα πράξεις τους να είναι μαριονέτες στους ρόλους τους λαμπρές και θα αναγκαστούν να συνεργαστούν. Φτάνει να σταματήσουμε να ανεχόμαστε τα τσιράκια τους να φοράνε τα ρούχα μας και να ρίχνουν λάδι στη φωτιά για να αφοσιωνόμαστε σε άσκοπες διαμάχες μεταξύ μας. Η ιστορία δείχνει πως αργά ή γρήγορα θα τα ξανακάνουμε σκ*τα, τουλάχιστον για μια φορά ας είμαστε ενωμένοι!


Χρήστος Μπαρμπαλιός

Δευτέρα 27 Δεκεμβρίου 2010

ΔΗΜΑΡΧΙΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ – ΚΑΤΙ ΑΛΛΑΖΕΙ…(?)

“ Ήρθαν τα Χριστούγεννα και η πρωτοχρονιά ” … Ξανά… Κάπου εδώ τελειώνει η χρονιά του 9 και ταυτόχρονα κλείνει και η πρώτη δεκαετία του 2000. Σκεφτόμουν να σου κάνω μια μικρή ανασκόπηση για την χρονιά ή την δεκαετία που φεύγει αλλά δεν βρήκα το κουράγιο! Πέρυσι τέτοια εποχή σου έλεγα πως καλό θα ήταν να κάνεις ένα μικρό διάλλειμα και να έρθεις πιο κοντά στο αληθινό σου “Εγώ” ώστε μέσα από έναν μικρό απολογισμό να δεις που πατάς και που βρίσκεσαι. Δεν ξέρω αν κατάφερες να επιτύχεις τους στόχους σου ή τουλάχιστον αν κατάφερες να κινηθείς προς αυτούς. Όπως και να πήγαν οι φετινές σου “μάχες”, να θυμάσαι πως δεν βγάζουν κάποιο τελικό αποτέλεσμα για την ζωή σου, οπότε μην επαναπαύεσαι! Άλλωστε όπως έχεις καταλάβει από μόνος σου, έρχονται πιο δύσκολες μέρες. Αλλά θα ήταν αλητεία από μέρος μου να σου χαλάσω το πνεύμα των Χριστουγέννων, οπότε θα σου μιλήσω για κάτι πιο ανάλαφρο! Θα σου πω για την έκπληξη που είχα όταν έμαθα για την εκλογή του νέου δημάρχου Θεσσαλονίκης που μου άφησε μια γλυκόπικρη γεύση. Και λέω γλυκόπικρη γιατί ενώ χαροποιήθηκα για την εκλογή του συγκεκριμένου ανθρώπου, στεναχωρήθηκα όταν συνειδητοποίησα το πώς αντιμετωπίζεται από τον κόσμο και τα ΜΜΕ. Για αρχή, εάν βάλεις κάτω τα αποτελέσματα, με λυπεί το γεγονός πως έπρεπε να κατέβει υποστηριζόμενος από κάποιο κόμμα ώστε να βρεθεί εκεί που είναι τώρα, μιας και όταν κατέβηκε ανεξάρτητος έμεινε στον άσσο. Με τα λίγα με τα πολλά, στην ουσία εκλέχτηκε από το 1/5 των πολιτών που άσκησαν το εκλογικό τους δικαίωμα, αφού τα 4/5…ψήφησαν καθαρά κομματικά την ίδια στιγμή που ΔΕΝ είχαμε βουλευτικές εκλογές! Άρα το να άλλαξαν τρόπο σκέψης οι Θεσσαλονικείς, φαντάζει δύσκολο. Τώρα, εάν ο σκοπός αγιάζει τα μέσα, αυτό είναι κάτι που θα αφήσω εσάς να αποφασίσετε. Ακόμα, κάτι που με προβληματίζει είναι και η συνήθεια πια του κόσμου να ψηφίζει άτομα τα οποία περιτριγυρίζονται από διάφορες ίντριγκες. Κατά πόσο επηρέασε την εκλογή του η κόντρα που ξεκίνησε με τον μητροπολίτη στην προεκλογική περίοδο; Μία κόντρα που δεν μένει στα συγκεκριμένα πρόσωπα, αλλά πηγάζει από το τι αντιπροσωπεύει ο καθένας, κάτι που δεν θα σχολιάσω στο παραμικρό γιατί είναι ολόκληρο κεφάλαιο στην ιστορία του τόπου και δεν φτάνουν ούτε 10 τεύχη “Ανατολικά”… Από την άλλη πλευρά, έχεις την αντιμετώπιση του Τύπου. Στην επιφάνεια των δηλώσεων του, συχνά φτάνουν κουβέντες που προκαλούν αντίδραση και προβληματισμό μιας και στις εφημερίδες τουλάχιστον θέλουν να βλέπεις μόνο το πυροτέχνημα και τίποτα άλλο. Εκνευρίζομαι όταν βλέπω δημοσιογράφους με την πρώτη ευκαιρία να του κάνουν ερωτήσεις που αν έχεις παρατηρήσει δεν κάνουν πουθενά αλλού. Και στα λέω όλα αυτά γιατί νιώθω να του συμπεριφέρονται σαν αρκούδι σε πανηγύρι. Θέλω να πιστεύω πως όντως έχει το μεράκι να καλυτερέψει την καθημερινότητα μας στην πόλη μιας και βλέπω πως στο πρόσωπο του επικρατεί ενθουσιασμός για την εκλογή του. Το σίγουρο είναι πάντως πως και ο ίδιος έχει να δώσει πάρα πολλές μάχες από την στιγμή που θα αναλάβει την δημαρχία μιας και θα έχει να αντιμετωπίσει ανθρώπους κομματικοποιημένους ανεξαρτήτου παράταξης (ακόμη και αυτών με τους οποίους κατέβηκε υποψήφιος) και ανεξαρτήτου θέσης μέσα στο δήμο.

Τώρα, για να σου δώσω το αληθινό νόημα αυτού του κειμένου, θα σου πω πως όταν το ξεκίνησα δεν ήθελα να κάτσω να γράψω τόσο για την άποψη που έχω για τον Μπουτάρη, όσο το να σταθώ στον τρόπο με τον οποίο ψηφίζει ο σημερινός πολίτης στις δημοτικές εκλογές. Αν ξαναδιαβάσεις το κείμενο, αλλά αυτή τη φορά χωρίς να δώσεις βαρύτητα στο πρόσωπο στο οποίο αναφέρομαι, θα δεις σε ένα γενικό πλάνο του πως εκλέγονται σήμερα οι άνθρωποι του δήμου. Και παρότι αλλάξανε τα ονόματα των παρατάξεων, δεν έπαψαν να έχουν τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Με όποιον άνθρωπο και να μίλησα κατά την διάρκεια των εκλογών, το μόνο που εισέπραττα ως προς την υποψηφιότητα του Μπουτάρη (ασχέτως υποστηρικτών του ή αντιπάλων του) ήταν τα 2-3 σημεία παραπληροφόρησης και λόγια αντίδρασης τα οποία δόθηκαν από τα ΜΜΕ. Ναι, η αλήθεια είναι ότι σπάστηκα για ακόμη μία τετραετία ως προς τον τρόπο εκλογής του νέου δημάρχου Θεσσαλονίκης, αλλά βλέπω αισιόδοξα το αποτέλεσμα αυτού! Μακάρι να καταφέρει να κάνει την διαφορά! Τώρα, από εμένα και για να σε επαναφέρω στο πνεύμα των γιορτών, δεν μένει παρά να σου ευχηθώ ότι καλύτερο για την νέα χρονιά που έρχεται! Χαμογέλα και υπομονή, οι “μάχες” που έχουμε να δώσουμε στην καινούργια δεκαετία είναι πολλές! Τα λέμε του χρόνου!

Δευτέρα 8 Νοεμβρίου 2010

Η ΚΑΡΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΚΑΙ Η ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΤΟΥ ΔΑΧΤΥΛΙΔΙΟΥ (ανατολικά 7#)

Τι να σε πω και τι να σε ομολογήσω! Το ημερολόγιο μου λέει ότι βρίσκομαι στην ημέρα 9490 και εγώ ακόμα αδυνατώ να κατανοήσω πλήρως τον κόσμο μας.

Να σε μιλήσω για τις επερχόμενες νομαρχιακές εκλογές; Να σε μιλήσω για τη σαβούρα τηλεόραση που ξεκίνησε ακόμη ένα φαύλο κύκλο της και ξαναβλέπουμε τα ίδια να παρελαύνουν στο σαλόνι μας καθώς αδυνατώ να γίνω Έλβις για να την πυροβολήσω; (ευτυχώς έχει το off). Να γίνω γραφικός και να συνεχίσω να σε μιλάω για την οικονομική μας κρίση, την αφραγκιά και την ανεργία; Να σε πω για το έθνος μας, που βυθιζόμαστε καθημερινά με το χαμόγελο και το βλέμμα της παραφροσύνης στο βούρκο της εγκεφαλικής μας νέκρωσης που πλέον φαντάζει σα λύτρωση; Να σε πω για τη διάσωση των μεταλλωρύχων στη Χιλή, γιατί όταν η ανθρωπότητα θέλει – το μπορεί; Όχι μικρέ μου ονειροπόλε, θα σε πω για την ΚΑΡΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ !!! Άκουσα – άκουσα, ότι από τη νέα χρονιά θα έρθουν δράκοι που με το καυτό τους σάλιο θα μας εμφυτέψουν στα χέρια μικροτσίπ που θα μας αναγκάζουν να χορεύουμε λαμπάντα χωρίς εμείς να το θέλουμε πραγματικά! Γκούχου – γκούχου – σοβαρότης! Έρχεται λοιπόν στην Ελλάδα η κάρτα του πολίτη, που θα έχει μέγεθος πιστωτικής κάρτας, να αντικαταστήσει σε πρώτη φάση την παλαιού τύπου αστυνομική μας ταυτότητα (επιτέλους!). Θα περιέχει επίσης τον κωδικό ΑΜΚΑ, το ΑΦΜ μας, τον εκλογικό μας αριθμό και θα έχουμε πλέον και οργανωμένο ιατρικό φάκελο. Στην ουσία, το χαρτομάνι της γραφειοκρατίας αντικαθίσταται από ψηφιακή καταγραφή. Μιλάμε για μία κάρτα μνήμης η οποία θα αποθηκεύει τις συναλλαγές που έχουμε με το δημόσιο και θα κάνει τη ζωή μας πιο εύκολη. Φυσικά – φυσικά, θα μπορούμε να ταξιδέψουμε με αυτήν σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως γινόταν και με την ταυτότητα των λατινικών χαρακτήρων. Το μόνο μειονέκτημα είναι πως αυτομάτως καταδικάζεις αιώνια την ψυχή σου και δίνεσαι ολοκληρωτικά στα διαόλια, μιας και ο σατανάς περίμενε επί 2000 χρόνια να ψηφιοποιήσεις το ΑΜΚΑ σου για να σε κρατάει από τα καμπαναριά σου! Ναι φίλε μου, από του χρόνου περιμένω να δω την αγαπητή μας κ. Λουκά σε ζωντανή μετάδοση στο CNN να παραληρεί στο ρυθμό του “ γουί ντόντ γόντ σιξ-σιξ-σιξ κάρντ ” και άλλα τέτοια ωραία μιας και έπεται καινούργια σύρραξη εις το όνομα της εν λόγω κάρτας. Ήδη έχει εξαπλωθεί η ανησυχία στον κόσμο και αναμένω εκείνες τις αξέχαστες κοσμοπλημμύρες στους δρόμους , αλλά φέτος θα ήθελα κάτι ξεχωριστό, όπως το να στηθεί ένα καινούργιο “Πολυτεχνείο” στη Μητρόπολη Θεσσαλονίκης! Φυσικά ο φόβος κυριαρχεί στους κόλπους της εκκλησίας όπως και στους φίλους μας τους «κουμμουνιστάς», μιας και μιλάνε για ψηφιακή καταγραφή του κάθε πολίτη ατομικά καθώς και των προσωπικών του δεδομένων. Αυτός είναι ρεαλιστικής μορφής φόβος από πλευρά τους, αλλά δε νομίζω να υπήρξε τέτοια αναστάτωση όταν βγήκαν οι τηλεφωνικοί κατάλογοι, ούτε έδωσες μπουνιά την κοπέλα που σε χτύπησε την πόρτα για την πανελλαδική απογραφή και αν θυμάμαι καλά, στη φωτογραφία της αστυνομική σου ταυτότητας δεν έχεις βγει με κουκούλα και κ*λοδάχτυλο ενώ πάνω δεξιά γράφει τον κωδικό που αντιστοιχεί στο όνομά σου και όχι “ φάκ δε σίστεμ ”! Όπως και να το κάνεις, είμαστε καταγεγραμμένοι παντού, από τότε που γεννηθήκαμε. Αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω είναι γιατί μας σηκώνεται η τρίχα όταν ακούμε για ψηφιοποίηση δεδομένων! Οι φοβίες του σήμερα δε νομίζω ότι διαφέρουν από εκείνες των μεσαιωνικών χρόνων, όπου οτιδήποτε ήταν εκτός θρησκειών θεωρούνταν αιρετικό και παγανιστικό! Και μη μου πεις ότι ακόμα αποφεύγεις να βγεις φωτογραφία γιατί φοβάσαι μη σου φυλακίσει την ψυχή ο φακός! Τέλος – τέλος, να σε πω ότι τέτοιου είδους κάρτα χρησιμοποιείται ήδη σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες και παρότι έχει δρομολογηθεί να βγει στη χώρα μας το πρώτο εξάμηνο του 2011, δεν έχει δοθεί ακόμα κάποια σχετική οδηγία στη Διεύθυνση Διαβατηρίων της ΕΛ.ΑΣ η οποία θα είναι και η αρμόδια αρχή για την έκδοσή της. Ξωτικό μου εκμυστηρεύτηκε πως δυνατό χτύπημα στα σχέδια του ακατονόμαστου θα είναι η πρόταση του λαού στην κυβέρνηση να διαγράψει τον κωδικό του “ σιξ–σιξ–σιξ ” από την κάρτα και να ενταχθούν τα 3 τελευταία ψηφία της νικήτριας στήλης του λαϊκού λαχείου. Έτσι θα είμαστε όλοι χαρούμενοι σε τούτο το στρουμφοχωριό. Καλό χειμώνα εύχομαι σε όλους μας και καλή υπομονή στα όποια μέτρα περαστούν μετά το πέρας της προεκλογικής καλοσύνης των ημερών…

Χρήστος Μπαρμπαλιός

€ΥΡΩΠΑΙΚΟ ΣΑΚΑΚΙ – Τελικά το φορέσαμε ή μας το φορέσανε; (ανατολικά 6 )

Η αλήθεια είναι ότι δυσκολεύτηκα πολύ να βρω κάτι να σου γράψω αυτή τη φορά. Λίγο η ζέστη, λίγο το ότι λόγω καλοκαιριού τα πάντα μένουν ολίγον τι στάσιμα…Ναι, εντάξει! Με έπιασε η βαρεμάρα!
Έχεις την δολοφονία ενός δημοσιογράφου από “τρομοκράτες” , απεργίες σε φορείς που τώρα είναι η ευκαιρία τους να “ακουστούν” , έχεις μία από τις πιο αστείες απεργίες από τους κατόχους αδειών φορτηγών (!) στη μοναδική ίσως χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που έχει κλειστά επαγγέλματα (και παρεμπιπτόντως θα ήθελα να μάθω αν το κράτος “ανοίξει” και τις άδειες για τα πρατήρια του ΟΠΑΠ), έχεις πυρκαγιές που καθυστέρησαν να μας πουν καλημέρα και για λίγο πίστεψα ότι δεν θα δούμε καμένο δάσος για φέτος, και την περίοδο που αυτό το τεύχος θα βρίσκεται στα χέρια σου θα ακούς για αυξήσεις στον λογαριασμό της ΔΕΗ, στα είδη πρώτης ανάγκης και πολύ πιθανό την αύξηση του Φ.Π.Α. (πράμα που σημαίνει ότι όλα τα προϊόντα θα ανέβουν). Θυμάσαι που κάποτε το Φ.Π.Α. ήταν 18% ; Ναι φίλε μου, καλά θυμάσαι! Τις τελευταίες ημέρες της άνοιξης (καθώς και τα τελευταία 189 χρόνια, από την στιγμή δηλαδή που πήραμε το πρώτο μας δάνειο) η χώρα μας τρέχει με μαθηματική ακρίβεια στην οικονομική πτώχευση της. Πρακτικά δεν πιστεύω ότι θα φτάσουμε στο σημείο που θα βγούμε με τα κατσαρολάκια μας στον δρόμο, αλλά ειλικρινά εάν πιστεύεις ότι το θέμα λύθηκε με τα νέα μέτρα που μας επιβάλλουν τότε είσαι σε άλλο επίπεδο. Η Ευρωπαϊκή Ένωση σε συνεργασία με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, πήραν την απόφαση να μας δώσουν την τεχνητή αναπνοή και ταυτόχρονα να πυροδοτήσουν μια αλυσίδα απάνθρωπων οικονομικών μέτρων σε βάρος μας. Με τρομάζω που ακούγομαι σαν την Παπαρήγα – Μάο – Μάο, αλλά παρ’ ότι δεν είμαι οικονομολόγος, με την λογική και μόνο, ένα κράτος που δανείζεται λεφτά από το 1821 έως σήμερα, την ίδια στιγμή που δεν παράγει – εξάγει παρά μόνο γεωργικά προϊόντα και τα κέρδη του είναι πενιχρά… πως θα ξεπληρωθούν τα χρωστούμενα ; Και δεν σου υπολογίζω τα λεφτά που φαγώθηκαν ή τα λεφτά που ακόμα και έως σήμερα χάνονται σε μαύρες τρύπες του δημοσίου και σε λάθος αγορές. Να σου θυμίσω τις τραγικές αγορές αμαξοστοιχιών που δεν χωράνε στις ράγες ή να περάσουν από τα τούνελ μας, ή τα υπέρογκα ποσά που καταναλώνονται στις αγορές στρατιωτικών εξοπλισμών με υποβρύχια που γέρνουν, αεροπλάνα που μπάζουν και προσφάτως ελικόπτερα τύπου Απάτσι που πέφτουν (μέχρι την στιγμή που σου γράφω δεν έχει βγει το πόρισμα για το εάν ήταν λάθος χειρισμός ή τεχνικό πρόβλημα). Που κολλάνε όλα αυτά που σου λέω με τον τίτλο του κειμένου; Μιας και όλα σε αυτή τη ζωή είναι αλληλένδετα, (όχι, δεν θα σε πάω στη θεωρία του χάους ούτε στον Dr. House), και όπου υπάρχει δράση υπάρχει αντίδραση, θα σου πω ότι η Ελλάδα πάντοτε είχε μία τάση να κοιτά δεξιά και αριστερά τι γίνεται στα άλλα κράτη και να παίρνει στοιχεία για να τα προσαρμόσει με ένα δικό της τρόπο στην καθημερινότητα της αλλά και στην πολιτική της ζωή. Και κάπου εδώ νιώθω ότι την πατήσαμε. Μαζί με τον δυτικό τρόπο ένδυσης…πήραμε και κάποια στοιχεία με τα οποία δεν έπρεπε να ανακατευτούμε. Είναι η πρώτη φορά στην ιστορία μας, όπου το νομισματικό σύστημα ξεπερνάει το πολιτικό σύστημα. Και στο όνομα αυτού καταργούνται συνταγματικά δίκαια της εργατικής τάξης ώστε να συνεχίσουν κάποιοι να έχουν…κέρδος! Πρέπει να το παραδεχτούμε έτσι; Τα “παιδιά” της μεταπολίτευσης…τα σκατ*σανε. Δεν έχω γνωρίσει άνθρωπο οποιασδήποτε γενιάς που να μην έχει ακούσει στη ζωή του “κάντε λίγη υπομονή-σφίξτε λίγο τα ζωνάρια”. Όμως παρότι υποτίθεται πως αυτή είναι μία συμφωνία τύπου «Δίνω-Παίρνω», η ιστορία μας αποδεικνύει πως μετατράπηκε απλά σε «Δίνω», (εντάξει, υπάρχει κάτι που παίρνουμε αλλά δεν ήταν αυτή η συμφωνία μας και μπορεί να διαβάζουν και μικρά παιδιά!). Τρομάζω πάντως με την υπομονή των Ελλήνων όλα αυτά τα χρόνια. Αλλά πιο πολύ με τρομάζει ο φαύλος κύκλος των πραγμάτων και νιώθω πως όπως και να εξελιχθεί το μέλλον μας, όπως και να κυλίσουν τα γεγονότα, θα καταλήξουμε να κάνουμε τα ίδια λάθη. Μην ξεχνάς ότι στα προβλήματα που βιώνουμε την τελευταία περίοδο σαν χώρα δεν έχουμε δώσει λύση, απλά συνεχίζουμε αυτό που κάνουμε τόσα χρόνια. Πήραμε ένα καινούργιο δάνειο για να “την βγάλουμε” λίγο καιρό ακόμα, με αποτέλεσμα απλώς να μεταφέρουμε το πρόβλημα στις επόμενες γενιές, οι οποίοι θα ζήσουν τα ίδια και χειρότερα. Ναι ξέρω, μόλις γύρισες από τις διακοπές σου και δεν είχες όρεξη για τέτοια σφαλιάρα, αλλά είμαι σίγουρος πως ήσουν ήδη έτοιμος πως θα δεχτείς κακά μαντάτα στο τέλος του καλοκαιριού. Από σένα εξαρτάται τώρα για το εάν θα αλλάξεις πλώρη στη ζωή σου ή αν θα τα ξεχάσεις όλα με το τρίτο DVD…

Χρήστος Μπαρμπαλιός

Αντίο Ελλάδα, καλημέρα Αργεντινή.

Στις 20 Δεκεμβρίου του 2001, οι κάτοικοι της Αργεντινής ξεχύθηκαν αυθόρμητα στο δρόμο διαδηλώνοντας για τη δυσμενή οικονομική κατάσταση στην οποία είχε περιέλθει η χώρα τα τελευταία χρόνια. Ήταν η μαζικότερη συγκέντρωση που είχε γνωρίσει η Αργεντινή τις τελευταίες δεκαετίες. Είχαν περάσει 25 χρόνια από τη στιγμή που άνοιξε ο ασκός του Αιόλου ο οποίος τους ώθησε στη λαϊκή εξέγερση. Είχαν προηγηθεί 25 χρόνια διαφθοράς στον πολιτικό τομέα (και όχι μόνο), ιδιωτικοποίησης δημοσίων επιχειρήσεων όπως του τηλεφώνου, της εθνικής αεροπορικής εταιρίας, των διοδίων, της κατασκευής δρόμων, του φυσικού αερίου, της εξαγωγής πετρελαίου, της τηλεόρασης και του ραδιοφώνου, των σιδηροδρομικών γραμμών και πολλών άλλων επιχειρήσεων του δημοσίου. Με την εισαγωγή του δολαρίου στη χώρα, όπως και ξένων επενδυτών, πολλά εργοστάσια αλλά και εργαστήρια κλείνουν. Το ίδιο συμβαίνει και σε υγιείς τομείς, όπως της υφαντουργίας και της μεταλλουργίας. Τα συνοικιακά καταστήματα χρεοκοπούν. Η ανεργία εκτοξεύεται στα ύψη. Το να έχεις δουλειά είναι τεράστιο προνόμιο. Οι εργοδότες εκμεταλλεύονται στο έπακρο την οικονομική κρίση που έχει καταβάλει την χώρα, απαξιώνοντας εργασιακούς θεσμούς και απειλώντας με απολύσεις σε περίπτωση μη συμμόρφωσης των υπαλλήλων στα νέα εργασιακά μέτρα. Η χώρα έχει δανειστεί από ξένους ιδιώτες, αλλά και από το διεθνές νομισματικό ταμείο που τώρα καλείται να ξεχρεώσει. Οι αγορές στερεύουν, οι τράπεζες παγώνουν όλους τους τραπεζικούς λογαριασμούς και η χώρα κηρύσσει πτώχευση. Κάπως έτσι (στο πολύ γενικό) είχαν τα πράματα στην Αργεντινή πριν από κάποια χρόνια. Μήπως σου θυμίζουν κάτι; Μήπως νιώθεις κάποιο déjà vu; Ναι, είναι πολύ γνώριμα για τη χώρα μας αυτά τα γεγονότα. Όχι, δεν ονομάζομαι Ευαγγελάτος, ούτε Λιακόπουλος και δεν είμαι υπέρ της καταστροφολογίας και της τρομολαγνείας. Αλλά δε θα σου πω ότι όλα είναι ΟΚ. Θα σου πω ότι δεν πρέπει να αρκεστείς στην ατάκα που κυοφορούν τελευταία τα ΜΜΕ, πως έρχονται χειρότερες μέρες και θα πρέπει να υποστούμε ακόμη πιο σκληρά μέτρα. Γιατί το μόνο που κάνουν είναι να σε προετοιμάζουν για μία άνευ όρων παράδοση. Ήδη έχεις υποστεί πάρα πολλά. Τόσο καιρό έχεις συμφωνήσει να δουλεύεις το ίδιο ή και περισσότερο με τους ευρωπαίους συναδέλφους σου, να αμείβεσαι με τα μισά λεφτά, και παρόλα αυτά να πληρώνεις τα ίδια ή ακόμη πιο ακριβά τα αντίστοιχα προϊόντα που αγοράζει ο ευρωπαίος πολίτης. Μόλις τώρα περάσανε τα νέα μέτρα και θα δεχτείς να έρθουν ακόμη πιο σκληρά στο μέλλον; “Όχι άλλο κάρβουνο ” είναι η μοναδική έκφραση που ηχεί μέσα στο κεφάλι μου! Το κακό της υπόθεσης είναι ότι δεν ξέρουμε τι πρέπει να περιμένουμε. Ο λαός της Αργεντινής ξεσηκώθηκε, γιατί στο σημείο που είχαν φτάσει τα πράματα δεν υπήρχε καμιά άλλη κίνηση που θα μπορούσε να κάνει. Το θέμα όμως είναι πως ό, τι ήταν να γίνει, είχε ήδη γίνει. Είχαν ήδη οδηγήσει την χώρα τους στη χρεοκοπία και τώρα το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι απλά να ξεκινήσουν από την αρχή. Και αν σε κάνει να αισθάνεσαι την παραμικρή ασφάλεια το γεγονός ότι ανήκουμε στην ζώνη του ευρώ, να σου θυμίσω πως δεν είναι και ό, τι καλύτερο να στηρίζεται ένα ολόκληρο έθνος σε “συμμαχικές” δυνάμεις. Δεν θα σου ζητήσω να πιστέψεις ό,τι σου γράφω, αλλά θα σου ζητήσω να κρατήσεις αυτό το σενάριο έστω και σα μία πιθανότητα μέσα σου. Η παγκόσμια ιστορία και ειδικότερα του δυτικού κόσμου, έχει να σου διδάξει πάρα πολλά πράματα. Αν παρατηρήσεις καλύτερα, θα διαβάσεις για χειραγώγηση λαών, για αποστολή “ οικονομικών εκτελεστών ” από χώρες όπως η Αμερική σε χώρες όπου διακυβεύονταν τα οικονομικά τους συμφέροντα, για “στήσιμο” γεγονότων, για δολοφονίες ή ατυχήματα ανθρώπων που είχαν κομβικό ρόλο σε κρατικές οικονομικές αποφάσεις. Σου φαίνονται επιστημονική φαντασία; Τότε είσαι σίγουρα πιο χαρούμενος άνθρωπος από μένα! Βιώνουμε σημαντικά γεγονότα, και σίγουρα βρισκόμαστε για πρώτη φορά μπροστά σε κάτι μεγάλο. Σε κάτι που χρειάστηκαν αρκετά χρόνια ώστε να οδηγηθούμε στο σημείο που βρισκόμαστε. Δέσε τη ζώνη σου λοιπόν και ετοιμάσου για off road διαδρομές, γιατί αυτή τη φορά δεν έχουμε ιδέα πως θα τελειώσει αυτή η υπόθεση! “Καλό κουράγιο! ”

Χρήστος Μπαρμπαλιός

Κυριακή 4 Απριλίου 2010

Μας έθιξαν το Κολοκοτρονίτσι….

Έλα, πες μου την αλήθεια…και εσύ δεν πιστεύεις πως έχουμε πάρα πολλές ομοιότητες με το Γαλατικό χωριό του Αστερίξ και του Οβελίξ; Τσακωνόμαστε όλη μέρα μεταξύ μας, αλλά πάντα συσπειρωνόμαστε μπροστά σε έναν “εθνικό κίνδυνο”! Για μία ακόμη φορά νιώθουμε θιγμένοι και ερχόμαστε στη θέση να πιούμε το μαγικό ζωμό –την ίδια αυτή καραμέλα- ώστε να επανδρώσουμε τις επάλξεις και να απωθήσουμε το ανθελληνικό κύμα που μας χαϊδεύει τα αυτιά. Αυτή τη φορά το κύμα έρχεται από τους “φίλους μας τους Γερμανούς” !
Είμαι σίγουρος πως αρκετοί από εσάς, όπως και εγώ, δεχτήκατε το e-mail “Μποϊκοτάζ στα Γερμανικά προϊόντα” και βρήκατε μεταφρασμένα αποσπάσματα του άρθρου που δημοσιεύτηκε στη γερμανική έκδοση του περιοδικού Focus με το γνωστό εξώφυλλο που απεικονίζει την Αφροδίτη της Μήλου. Προτού πάρεις θέση για το θέμα που δημιουργήθηκε, πρέπει να συνειδητοποιήσεις πως ο κύριος που έγραψε το συγκεκριμένο άρθρο, αποτυπώνει πλήρως την εικόνα του σημερινού Έλληνα. Ωπ! Πριν με βρίσεις, να σου διευκρινίσω πως αποτυπώνει πλήρως την εικόνα που έχει ο Γερμανός για τον Έλληνα. Προσωπικά, με βρίσκει σύμφωνο ως προς αυτά που γράφει, μα δε θέλω τόσο να σταθώ σε αυτά που αναφέρει, όσο σε αυτά που τον έκαναν να γράψει ένα κείμενο σαν αυτό. Όλο το θέμα ξεκινάει από την οικονομική θέση στην οποία βρίσκεται σήμερα η χώρα μας και την οικονομική στήριξη που χρειάζεται ώστε να ανακάμψει. Η Ελλάδα του σήμερα πρέπει να δανειστεί ώστε να πληρώσει μισθούς-συντάξεις-και όλων των ειδών τις παροχές του δημοσίου. Κοινώς, είσαι άφραγκος, έχεις μείνει ταπί !
Η πλειονότητα του γερμανικού λαού, δεν είναι αρνητική στο να δανειστεί η Ελλάδα από την Ε.Ε., αλλά στο να δώσει η ίδια τους η χώρα οικονομική βοήθεια στη δική μας. Είναι γεγονός πως θέλουν να βγεις από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το νομισματικό ταμείο γιατί πολύ απλά δε δέχονται αυτό που εσύ ακόμα ανέχεσαι. Να πληρώνουν και να τους τα τρώνε πολιτικοί -πόσο μάλλον μίας άλλης χώρας. Έτσι απλά, ο γερμανικός λαός αρνείται να πληρώσει τα σπασμένα του Έλληνα, γιατί ξέρουν πως τα λεφτά δεν θα πάνε εκεί που πρέπει. Και γιατί να το κάνει άλλωστε; Η Ελλάδα δανείζεται ώστε να ξεπληρώσει τα προηγούμενα δάνεια και παρόλα αυτά, το χρέος των δανείων δεν ξεπληρώνεται με τον τρόπο που είχαμε συμφωνήσει. Όπως είπε η λατρεία όλων μας, Πάτρικ Ογκουνσότο «Μπότζ γένεν αυτό»; Λάθος διαχείριση των χρημάτων του δημοσίου, σπατάλες, υπεξαιρέσεις. Αν και μεταξύ μας τώρα, δεν νομίζω πως και οι ίδιοι (οι Ευρωπαίοι) γνωρίζουν για όλα αυτά! Σίγουρα έχουν μια ιδέα του θέματος, αλλά δεν έχουν αποδείξεις ότι όλα αυτά συμβαίνουν στο βαθμό που εμείς γνωρίζουμε με αποδείξεις ότι συμβαίνουν. Για εμάς μπορεί να είναι δεδομένοι, αλλά οι κώδικες της λάθος διαχείρισης, της σπατάλης και της υπεξαίρεσης δεν είναι γραμμένοι στο δικό τους DNA. Γιατί στην Ελλάδα υπάρχουν δύο είδη αλήθειας και λογικής. Η απόλυτη και η δική μας! Μιας και ζούμε στη χώρα των κοινών μυστικών, λέμε ό,τι λέμε και στο τέλος απλά ελπίζουμε να μας πιστέψουν. Ή ακόμα καλύτερα, να το χάψουν. Μας είναι ιδιαίτερα εύκολο, όταν μας στριμώχνουν στη γωνία να επικαλούμαστε το πιο σίγουρο χαρτί μας: Τους αρχαίους ημών προγόνους. Και αρχίζουν οι φανφάρες «όταν εμείς χτίζαμε τον Παρθενώνα, αυτοί ζούσανε στα δέντρα» και όλα τα συναφή. Για να τελειώνει αυτό το θέμα, είναι γελοίο να απαιτείς σεβασμό και αναγνώριση για κάτι που δεν έκανες εσύ. Εάν ο παππούς σου πολέμησε στον πόλεμο, δεν θα σεβαστώ εσένα, αλλά τον παππού σου! Ο σεβασμός κερδίζεται και δεν επιβάλλεται ούτε κληρονομείται. Αναφέρομαι σε τέτοια “μικρά” παραδείγματα, γιατί αυτά είναι τα μόνα που ακούγονται στα πηγαδάκια μεταξύ σοβαρού και αστείου. Γιατί η χώρα μας, μένει, για μία ακόμη φορά, γυμνή μπροστά στην αλήθεια. Αλλά τώρα πια δεν μπορούμε να δικαιολογήσουμε τίποτα. Για ακόμη μία φορά βρίσκονται στην Ελλάδα άνθρωποι της Κομισιόν για να επιτηρήσουν την οικονομία της χώρας. Και ναι, τα μέτρα που μας συνιστούν είναι σκληρά και απάνθρωπα, αλλά τα προτείνουν γιατί όλα φαίνονται “σωστά” στα έγγραφα που εμείς τους έχουμε παραδώσει. Γιατί έχουμε δικαιολογήσει στα χαρτιά όλα τα “πακέτα” που έχουμε δεχτεί από την Ε.Ε., αλλά όλοι ξέρουμε πως τα λεφτά έγιναν βίλες. Όμως αυτά είναι πράματα που τα γνωρίζουμε εμείς. Γιατί εάν η Γερμανία και οποιοδήποτε άλλο βασικό μέλος της Ε.Ε. συνειδητοποιούσε πώς έχουν τα πράματα, πολύ απλά θα μας επέβαλαν τα πιο σκληρά τους πρόστιμα. Στην Αγγλία, υπήρξαν παραιτήσεις υπουργών και βουλευτών επειδή καταχράστηκαν πενιχρά ποσά από το δημόσιο ταμείο. Πιστεύετε πως δε θα γίνει πανικός εάν καταλάβει η Ε.Ε. πού πάνε τα λεφτά; Αλλά καλύτερα ας μη μιλάμε για αυτά, μη μας ακούσει κανείς και σοβαρέψουν τα πράματα! Live your myth στα μούτρα μας! ΟΠΑ!


Εάν δεν κατέχετε τα μεταφρασμένα αποσπάσματα του γερμανικού άρθρου, στείλτε μας ένα e-mail στη διεύθυνση του περιοδικού και θα σας τα στείλουμε.


ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΑΡΜΠΑΛΙΟΣ